Ομοιοπαθητική - Ομοιθεραπευτική

 

Homeotherapeutics - Homeopathy

 

Oι Συχνότερες Ερωτήσεις για την Ομοιοπαθητική

επιστροφή

 

1.

Γιατί θα έπρεπε ένας ασθενής που υποφέρει από μία παθολογική κατάσταση να επιλέξει την Ομοιοπαθητική θεραπεία αντί για τη θεραπεία της συμβατικής Ιατρικής;

α.

Επειδή τα ομοιοπαθητικά φάρμακα δεν καταστέλλουν τα παθολογικά συμπτώματα αλλά τα φέρνουν στην επιφάνεια, καθιστώντας έτσι τον οργανισμό απλούστερο σε πληροφορίες αντί να τον καθιστούν περισσότερο πολύπλοκο. Αυτό βοηθά, γιατί την επόμενη φορά που ο οργανισμός θα ασθενήσει, το ανοσοποιητικό του σύστημα θα είναι υγιέστερο, πιο ανέπαφο στον χειρισμό του στρεσογόνου παράγοντα απ’ ό,τι αν έπαιρνε συμβατικά φάρμακα.

β.

Επειδή το ομοιοπαθητικό φάρμακο δεν έχει ανεπιθύμητες παρενέργειες. Αντίθετα, τα συμβατικά φάρμακα έχουν άπειρες ανεπιθύμητες παρενέργειες.

γ.

Εξαιτίας των δύο παραπάνω λόγων, ο οργανισμός δεν εξελίσσεται σε πιο πολύπλοκο - (και άρα πιο άρρωστο) - σύστημα, επειδή δεν έχει δεχτεί τις επιπρόσθετες πληροφορίες των συμβατικών φαρμάκων. Έτσι, δεν οικοδομεί, μέσω της μορφοκλασματικής οδού (fractal pathway), περισσότερο πολύπλοκες οντότητες στο σύστημα.

2.

Ποιες είναι οι διαφορές ανάμεσα στο ομοιοπαθητικό φάρμακο και το συμβατικό φάρμακο;

α.

Το συμβατικό φάρμακο είναι ένα συνονθύλευμα διαφορετικών χημικών ουσιών που μπορεί να απαντούν - (ή όχι) - στη φύση. Στοιχεία ή ουσίες που απαντώνται στη φύση - (φυτικές, ορυκτές ή οργανικές / ζωικές ουσίες) - αποτελούνται από συγκεκριμένες ουσίες. Αυτές οι ουσίες καθορίζονται από μία ποσοτική όσο και ποιοτική ταυτότητα, με άλλα λόγια η σύνθεση κάθε ουσίας βρίσκεται σε μια συγκεκριμένη αναλογία ως προς μιαν άλλη ουσία, και αυτό ακριβώς κάνει τη διαφορά. Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα παρασκευάζονται από φυτικές, ορυκτές και οργανικές ουσίες που απαντούν στη φύση. Για παράδειγμα, ένα κατάλοιπο του τείχους του Βερολίνου δεν μπορεί να γίνει ομοιοπαθητικό φάρμακο

β.

Μια άλλη σημαντική διαφορά ανάμεσα στα συμβατικά και τα ομοιοπαθητικά φάρμακα έγκειται στον τρόπο που τα φάρμακα εισέρχονται στον οργανισμό. Από τη συμβατική ιατρική γνωρίζουμε πως οι διαφορετικές ουσίες, όπως για παράδειγμα οι ορμόνες που κυκλοφορούν μέσα στον οργανισμό, υπάρχουν σε πολύ μικρές ποσότητες, συνήθως σε νανογραμμάρια ή πικογραμμάρια. Η ιδέα και μόνο της λήψης ορμονών ή άλλων φαρμάκων σε ποσότητα 100 χιλιοστόγραμμα ή 1 γραμμάριο την ημέρα, θα έπρεπε να σημαίνει συναγερμό στο μυαλό μας, ως προς τους κινδύνους και τις ανεπιθύμητες παρενέργειες που προκαλεί μέσα στο σώμα.

Οι άνθρωποι, ως οργανισμοί, είμαστε φτιαγμένοι από τις ίδιες ουσίες που υπάρχουν στο σύμπαν μας, στη Γη μας. Έχουμε λοιπόν μια συγγένεια με όλα τα στοιχεία της φύσης και με τον όρο "συγγένεια" εννοώ ότι είμαστε φτιαγμένοι από τα ίδια υλικά. Αν αυτό είναι αλήθεια, τότε πρέπει να δεχτούμε ότι υπάρχουν έμφυτες πληροφορίες μέσα στον οργανισμό του καθενός από μας, που μπορούν να θεωρηθούν ίδιες σε όλους.

3.

Μπορούν να ληφθούν ταυτόχρονα συμβατικά και ομοιοπαθητικά φάρμακα;

Αυτή είναι μια πολύπλοκη ερώτηση επειδή κάθε ατομική περίπτωση, κάθε ασθενής, είναι διαφορετικός.
Θα ήταν καλύτερο όταν παίρνουμε ομοιοπαθητικά φάρμακα να μην παίρνουμε και συμβατικά φάρμακα, παρά μόνο ασπιρίνη. Ο λόγος είναι πως η θεραπευτική επίδραση του ομοιοπαθητικού φαρμάκου ελαττώνεται σημαντικά από το συμβατικό φάρμακο. Είναι λανθασμένη η άποψη / εντύπωση μερικών ότι υπάρχει συνεργική δράση μεταξύ ομοιοπαθητικών και συμβατικών φαρμάκων. Έτσι, όταν παίρνει κάποιος ένα ομοιοπαθητικό φάρμακο και ταυτόχρονα παίρνει και συμβατικά φάρμακα, η θεραπευτική δράση του ομοιοπαθητικού φαρμάκου γίνεται μικρότερη ή μπορεί και να αντιδοτηθεί εντελώς. Αυτό εξαρτάται από το είδος της φαρμακευτικής αγωγής, την ποσότητα ανά ημέρα, την παθολογία του ασθενούς, το ανοσοποιητικό του σύστημα και άλλους παράγοντες.

4.

Υπάρχει πάντα θεραπευτική έξαρση28 με την λήψη ομοιοπαθητικών φαρμάκων;

Αυτό δεν συμβαίνει πάντα. Και πάλι εξαρτάται από τη συγκεκριμένη περίπτωση. Εξαρτάται από:

α.

πόσα χρόνια υποβαλλόταν ο / η ασθενής σε συμβατική θεραπεία για τη συγκεκριμένη παθολογία (όσο περισσότερα και ισχυρότερα συμβατικά φάρμακα έχει πάρει τόσο μεγαλύτερη η καταστολή - και έτσι η θεραπευτική έξαρση μπορεί να είναι μεγαλύτερη). Με άλλα λόγια, αν ο ασθενής υπέφερε από μια χρόνια αρθρίτιδα για δέκα χρόνια και έχει πάρει πολύ δυνατά συμβατικά φάρμακα για να σκεπάσει ή να καταστείλει τον πόνο ή άλλα συμπτώματα, τότε μπορεί να έχουμε μιαν έξαρση που να διαρκεί πολύ περισσότερο απ’ ότι θα διαρκέσει σε ένα άτομο που του είχε γίνει διάγνωση αρθρίτιδας μόλις πριν από έναν χρόνο, και που δεν έχει πάρει τίποτα άλλο παρά ασπιρίνη.

β.

τη γενετική και επίκτητη προδιάθεση του ασθενούς..

γ.

τα καθημερινά περιστατικά που συμβαίνουν στη ζωή του ασθενούς (αν ο ασθενής έχει λιγότερο στρες στη ζωή του και είναι ευτυχισμένος με την οικογένεια, την εργασία του κ.λπ.)

5.

Πόσο θα διαρκέσει η Ομοιοπαθητική θεραπεία;

Αυτό εξαρτάται από τον ασθενή και την παθολογία του, και διαφέρει κατά περίπτωση. Έχουμε όμως δει ασθενείς που υποφέρουν από δερματολογικές παθήσεις (έκζεμα ή ψωρίαση, που έχουν κατασταλεί με κορτιζόνη για αρκετά μεγάλο διάστημα) να χρειάζονται περισσότερο χρόνο απ’ ό,τι άλλες παθολογίες, προκειμένου να βελτιωθούν. Ο λόγος γι' αυτό είναι πως οι οργανισμοί που έχουν την τάση να φέρνουν τα παθολογικά τους συμπτώματα στην επιφάνεια του οργανισμού, στο δέρμα, και πάσχουν από δερματικές ασθένειες, χρειάζονται, εφόσον τα συμπτώματά τους βρίσκονται ήδη στην επιφάνεια, ομοιοπαθητική θεραπεία μεγαλύτερης διάρκειας για να απαλλαγούν από την ασθένειά τους. Και ποτέ δεν απαλλάσσεται ο οργανισμός εντελώς από αυτά, όμως το δέρμα του ασθενούς βελτιώνεται και γίνεται πιο καθαρό απ' ό,τι πριν από την Ομοιοπαθητική θεραπεία, ενώ οι περίοδοι εμφάνισης της ασθένειας διαρκούν όλο και λιγότερο, και με μικρότερη συμπτωματολογία.

6.

Τι μπορεί να θεραπεύσει η Ομοιοπαθητική;

Ως θεραπευτικό σύστημα η Ομοιοπαθητική έχει μιαν ευρεία γκάμα παθολογιών, θα έλεγα του ίδιου βεληνεκούς με τη συμβατική ιατρική. Αυτό δεν συμπεριλαμβάνει τη χειρουργική και τους ασθενείς που χρειάζονται χειρουργείο. Η διαφορά όμως εδώ είναι ότι κάποιοι από τους ασθενείς που υποβάλλονται σε ομοιοπαθητική θεραπεία μπορεί να μη χρειασθούν χειρουργική επέμβαση για ορισμένες ασθένειες. Παραδείγματος χάρη, μπορεί ένα περιστατικό οξείας σκωληκοειδίτιδας, με όλες τις ενδείξεις ότι απαιτείται άμεση χειρουργική επέμβαση, να πάρει μια δόση Βryonia 50Μ και να παρατηρηθεί υποχώρηση των συμπτωμάτων της οξείας σκωληκοειδίτιδας, μέσα σε 10 λεπτά με μία ώρα. Κατ’ αυτό τον τρόπο, η πραγματικότητα του ομοιοπαθητικού είναι εντελώς διαφορετική από εκείνη ενός συμβατικού γιατρού. Και τι θα μπορούσε να είναι καλύτερο, αφού στην Ελλάδα μόνο συμβατικοί γιατροί επιτρέπεται να χορηγούν συνταγές με ομοιοπαθητικά φάρμακα; Έτσι, οι Έλληνες ομοιοπαθητικοί έχουν γνώση τόσο της συμβατικής όσο και της ομοιοπαθητικής ιατρικής και αυτό είναι πράγματι ένας πολύ καλός συνδυασμός.

7.

Πόσο διαρκεί η σταθερή κατάσταση υγείας του ασθενούς, από τη στιγμή που παίρνει το ομοιοπαθητικό φάρμακο;

Η διάρκεια της ομοιοπαθητικής θεραπείας εξαρτάται από:

α.

Το ποσοστό του στρες που υφίσταται ο ασθενής στη ζωή του εκείνη τη συγκεκριμένη περίοδο. Αν το στρες είναι περιορισμένο η ευεξία και η ευημερία του / της διαρκεί περισσότερο, ενώ αν το στρες είναι διαρκές και κατακλύζει τον ασθενή, τότε η ευεξία / ευημερία του / της διαρκεί για μικρότερο χρονικό διάστημα. Για παράδειγμα, ένα ισχυρό στρες κατά τη διάρκεια της θεραπείας μπορεί να σταματήσει εντελώς τη θεραπευτική δράση του φαρμάκου, οπότε θα χρειαστεί να χορηγηθεί ξανά.

β.

Τη γενετική προδιάθεση του ασθενούς ως προς τη συγκεκριμένη ασθένεια. Για παράδειγμα, αν ο ασθενής έχει γενετική προδιάθεση για μια συγκεκριμένη πάθηση, λ.χ. η οικογένεια της μητέρας του παρουσίαζε άσθμα, και συγκεκριμένα είχε άσθμα η γιαγιά (από την πλευρά της μητέρας του), η θεία του κ.λπ., ενώ και ο ίδιος παρουσίασε ενδείξεις αυτής της ασθένειας σε νεαρή ηλικία (3-4 ετών). Η διάρκεια της θεραπείας θα μπορούσε να είναι μικρότερη, αν αυτός ο άνθρωπος δεν είχε γενετική προδιάθεση και αν το άσθμα δεν είχε εμφανισθεί όταν ήταν 3-4 ετών, αλλά εμφανιζόταν όταν ήταν 34 ετών.

γ.

Την επίκτητη προδιάθεση του ασθενούς. Οι συνήθειες του ασθενούς κατά τη διάρκεια της ζωής του τον / την επηρεάζουν. Αν ο ασθενής υποφέρει από άσθμα και είναι καπνιστής, τότε επιδεινώνει την κατάστασή του. Αν ο ασθενής έχει άσθμα και είναι οδηγός ταξί, τότε η κατάστασή του επιδεινώνεται από τις συνθήκες της καθημερινής εργασίας του.

8.

Πρέπει ο ασθενής να ακολουθεί ειδική δίαιτα όταν κάνει ομοιοπαθητική;

Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν χρειάζεται να ακολουθήσει κανείς ειδική δίαιτα ή διατροφή. Σε άλλες περιπτώσεις ο ασθενής θα ακολουθήσει μια ειδική δίαιτα ως μέρος της ομοιοπαθητικής θεραπείας για μια συγκεκριμένη ασθένεια, όπως σε μία κολίτιδα.

9.

Πρέπει να αποφεύγει ο ασθενής ορισμένες ουσίες;

Ορισμένες ουσίες που τείνουν να ελαττώσουν τη θεραπευτική δράση του ομοιοπαθητικού φαρμάκου απαγορεύονται κατά τη διάρκεια της ομοιοπαθητικής θεραπείας. Αυτές οι ουσίες είναι:
α.  β.  γ.  δ. 

α.

ΚΑΦΕΪΝΗ. Η καφεΐνη είναι ένα διεγερτικό του κεντρικού νευρικού συστήματος που τείνει να προκαλεί ή να αυξάνει το στρες στον οργανισμό.

β.

Η ΜΕΝΘΟΛΗ, που κάνει επίσης το ίδιο πράγμα.

γ.

Το ΓΑΡΥΦΑΛΕΛΑΙΟ, μια ουσία που χρησιμοποιείται από τους οδοντίατρους για σφραγίσματα.

δ.

Η μυρωδιά της ΝΑΦΘΑΛΙΝΗΣ και της ΚΑΜΦΟΡΑΣ (που περιέχεται για παράδειγμα στην αλοιφή Vick's για εντριβές του στήθους σε κρυολόγημα).

 


Επίσης, όταν πρόκειται για συγκεκριμένα ομοιοπαθητικά φάρμακα ή για ειδικές καταστάσεις παθολογίας, ίσως χρειαστεί να αποφύγουμε και κάποιες άλλες ουσίες.
Υπάρχει μια διαμάχη μεταξύ ομοιοπαθητικών για τις αναφερόμενες ουσίες. Πολλοί ομοιοπαθητικοί πιστεύουν ότι ένας ασθενής μπορεί να έρθει σε επαφή με τις παραπάνω ουσίες και να μην επηρεαστεί η ομοιοπαθητική του θεραπεία. Η αλήθεια είναι ότι επειδή ένας οργανισμός είναι μη-γραμμικό θερμοδυναμικό σύστημα, εμείς ως ομοιοπαθητικοί ιατροί δεν ξέρουμε ακριβώς σε ποια χρονική στιγμή θα ξεπεραστεί το κρίσιμο όριο της άμυνας του οργανισμού και θα αντιδοτηθεί η θεραπεία, και γι’ αυτό τον λόγο αποφεύγουμε αυτές τις ουσίες. Μπορεί με έναν ασθενή να συμβεί το εξής: μπορεί να πίνει καφέ ενώ βρίσκεται υπό ομοιοπαθητική θεραπεία και να βλέπει ότι η θεραπεία / βελτίωση συνεχίζεται παρότι ότι πίνει καφέ. Αλλά, ας πούμε στην 5η εβδομάδα της θεραπείας, ο συγκεκριμένος ασθενής περνά πολλά στρες, δουλεύει διπλή βάρδια και συναισθηματικά αισθάνεται χάλια επειδή η φιλενάδα του τα χάλασε μαζί του. Όλο αυτό το διάστημα, παρόλο που έπινε δύο φλιτζάνια καφέ την ημέρα, δεν αντιδοτούσε την ομοιοπαθητική θεραπεία. Όμως την 5η εβδομάδα, με τα επιπρόσθετα στρες των γεγονότων, η ομοιοπαθητική θεραπεία αντιδοτήθηκε. Επειδή δεν μπορούμε να προβλέψουμε ακριβώς πότε θα συμβεί αυτό στον οργανισμό, επειδή ως μη-γραμμικά συστήματα, υπαγόμαστε και εμείς στην Αρχή της Αβεβαιότητας, συστήνουμε στους ασθενείς να αποφεύγουν αυτές τις ουσίες κατά τη διάρκεια της ομοιοπαθητικής θεραπείας.

 

10.

Πρέπει να αποφεύγει ο ασθενής ορισμένα φάρμακα; *

Η χρήση:
 - αντιβιοτικών (που χορηγούνται για κρυολογήματα και λοιμώξεις)
 - αντιισταμινικών (που χορηγούνται για αλλεργίες)
 - κορτιζόνης (περιλαμβανομένης και της κρέμας με κορτιζόνη - που χορηγείται στις περισσότερες δερματικές ασθένειες)
 - ορμονών (συνήθως για γυναικολογικά προβλήματα, θυρεοειδή)
 - ψυχοτρόπων φαρμάκων (που χορηγούνται κατά του άγχους, των φοβιών, των νευρώσεων και των ψυχώσεων) καλό είναι να αποφεύγονται.

Όλα τα παραπάνω συμβατικά φάρμακα, όταν χρησιμοποιούνται για μεγάλες χρονικές περιόδους (ή ακόμη και για μικρά χρονικά διαστήματα) τείνουν να καταστέλλουν και τελικά να οδηγήσουν τον ασθενή σε χειρότερη υγεία, επειδή παρεμβαίνουν αρνητικά στο ανοσοποιητικό σύστημα και φορτώνουν τον οργανισμό με επιπλέον ανούσιες πληροφορίες. Κατά τη διάρκεια της ομοιοπαθητικής θεραπείας ο ασθενής μπορεί να χρησιμοποιεί ασπιρίνη ή παρακεταμόλη (π.χ. Depon).

* Αν ο ασθενής είναι υπό συμβατική θεραπεία, παίρνει τα προαναφερόμενα φάρμακα και θέλει να αρχίσει ομοιοπαθητική θεραπεία, τότε ο ομοιοπαθητικός ιατρός πρέπει να διακόψει σταδιακά αυτά τα φάρμακα και να τα αντικαταστήσει με τα ομοιοπαθητικά φάρμακα. Ο τρόπος με τον οποίο χειριζόμαστε μια περίπτωση εξαρτάται από τις συγκεκριμένες συνθήκες της κάθε περίπτωσης, και από τη γνώση και εμπειρία του ομοιοπαθητικού ιατρού. Αν εξακολουθήσει ο ασθενής να παίρνει αυτά τα φάρμακα, τότε ενδέχεται να χρειαστεί μεγαλύτερες δυναμοποιήσεις των ομοιοπαθητικών φαρμάκων και συχνότερες δόσεις. Εφόσον λοιπόν καταλαβαίνουμε ότι δίνουμε πληροφορίες που δεν μπορούμε να ξέρουμε τι μελλοντική εξέλιξη θα έχουν για τον οργανισμό, πρέπει σε κάποιο σημείο να περιορίσουμε τη χρήση αυτών των συμβατικών φαρμάκων, για να έχουμε ένα καλύτερο θεραπευτικό αποτέλεσμα με την ομοιοπαθητική θεραπεία.

 

11.

Μπορεί ένα υγιές άτομο, χωρίς κλινικά συμπτώματα, να πάρει ομοιοπαθητικά φάρμακα;

Για να χορηγήσει ομοιοπαθητικά φάρμακα, ο ομοιοπαθητικός βασίζεται σε ερωτήσεις που κάνει στον ασθενή σχετικά με το ποια είναι τα παρόντα παθολογικά του συμπτώματα. Αν ο ασθενής είναι υγιής, δεν υπάρχει λόγος να πάρει ομοιοπαθητικά φάρμακα.

12.

Από ποια ηλικία μπορεί κάποιος να αρχίσει να παίρνει ομοιοπαθητικά φάρμακα;

Μπορεί κανείς να αρχίσει να παίρνει ομοιοπαθητικά φάρμακα από τη στιγμή που πρωτοεμφανίσει παθολογικά συμπτώματα. Ακόμη κι ένα νεογέννητο, που έχει παθολογικά συμπτώματα, θα ωφελούνταν από ομοιοπαθητική θεραπεία, επειδή το ανοσοποιητικό του σύστημα εξακολουθεί ακόμη να αναπτύσσεται. Η χορήγηση συμβατικών φαρμάκων σε ένα νεογέννητο θα μπορούσε να είναι αρκετά επιβλαβής στο μελλοντικό ανοσοποιητικό σύστημα αυτού του ατόμου. Με τη χορήγηση ομοιοπαθητικών φαρμάκων στο παιδί τους οι γονείς προστατεύουν την μελλοντική υγεία του παιδιού. Με άλλα λόγια, όταν οι γονείς επιλέγουν την ομοιοπαθητική θεραπεία αντί της συμβατικής ιατρικής, ουσιαστικά προστατεύουν τη μελλοντική υγεία του παιδιού με το να μην εισάγουν σε αυτό το "νεαρό σύστημα", που μόλις τώρα αναπτύσσεται, πολύπλοκες φαρμακευτικές ουσίες που έχουν χιλιάδες ανεπιθύμητες παρενέργειες και που θα αφήσουν το αποτύπωμα της πληροφορίας τους για πολλά χρόνια στο μέλλον.

13.

Μπορούν οι έγκυες γυναίκες να υποβληθούν σε ομοιοπαθητική θεραπεία;

Είναι ίσως η καλύτερη θεραπεία που μπορούν να επιλέξουν για τις ίδιες και για το αγέννητο παιδί τους, καθώς έτσι όχι μόνο δεν "βλάπτουν" τον εαυτό τους, αλλά δεν "βλάπτουν" και το μωρό που μεγαλώνει μέσα τους.

14.

Πόσο κοστίζει η ομοιοπαθητική θεραπεία;

Σε σύγκριση με συμβατικές θεραπείες, η ομοιοπαθητική θεραπεία κοστίζει κατά τρία τέταρτα με δύο τρίτα λιγότερο. Το κόστος των ομοιοπαθητικών φαρμάκων είναι μικρότερο, ενώ μακροπρόθεσμα το κόστος της θεραπείας είναι σχεδόν μηδαμινό για τον ασθενή, σε σύγκριση με τη συμβατική θεραπεία και τις ανεπιθύμητες παρενέργειές της.

15.

Η ομοιοπαθητική θεραπεία ενδείκνυται μόνο για χρόνια προβλήματα ή μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε οξείες καταστάσεις;

Είναι άκρως κατάλληλη για οξείες καταστάσεις όπως κοινό κρυολόγημα, ωτίτιδα, αμυγδαλίτιδα, κολικό και όλες τις άλλες οξείες παθήσεις. Στην πραγματικότητα οι άνθρωποι που έχουν πάρει ομοιοπαθητικά φάρμακα για οξείες καταστάσεις τα θεωρούν θαυματουργά, εξαιτίας της ταχύτητας με την οποία επενεργούν, δαμάζοντας τα έντονα παθολογικά συμπτώματα.

16.

Αν κατά τη διάρκεια της ομοιοπαθητικής θεραπείας ο ασθενής χρειαστεί να υποβληθεί σε επείγουσα ιατρική αγωγή (όπως αν είχε ένα τροχαίο ατύχημα και πρέπει να χειρουργηθεί), θα υπάρξει κάποια ανεπιθύμητη επίδραση στο άτομο;

Η απάντηση είναι αναμφίβολα και κατηγορηματικά “ΟΧΙ”. Στην πραγματικότητα η ομοιοπαθητική θεραπεία έχει πιθανότατα δυναμώσει το ανοσοποιητικό σύστημα αυτού του ατόμου, οπότε θα αντιμετωπίσει καλύτερα την εγχείρηση απ’ ό,τι κάποιος που ακολουθούσε συμβατική ιατρική θεραπεία σε ολόκληρη τη ζωή του.
Αν το άτομο βρίσκεται κάτω από ομοιοπαθητική αγωγή, αυτή μπορεί να αντιδοτηθεί από το στρες που προκλήθηκε από τα τραύματα του ατυχήματος, τις χειρουργικές διαδικασίες, τα συμβατικά φάρμακα που χρησιμοποιούνται από τα νοσοκομεία σε διαδικασίες επείγοντος / χειρουργείου. Αλλά δεν θα προκαλέσει στο άτομο καμία βλάβη ή πρόβλημα κατά τη διάρκεια του χειρουργείου. Μετά την εγχείρηση ο ασθενής μπορεί να ξαναρχίσει ομοιοπαθητική θεραπεία. Θα πρέπει να επισκεφθεί τον ομοιοπαθητικό, να του αναφέρει ποια συμπτώματα εμφανίσθηκαν από τη στιγμή του ατυχήματος (οποιαδήποτε καινούργια συμπτώματα, επανάληψη παλιών συμπτωμάτων) και ο ομοιοπαθητικός θα χορηγήσει το κατάλληλο φάρμακο.

17.

Οι ιατρικές αναλύσεις αίματος, ούρων, και οι άλλες συμβατικές ιατρικές εξετάσεις ενδιαφέρουν τον ομοιοπαθητικό

Όχι μόνο τον / την ενδιαφέρουν, αλλά είναι αναγκαίες για τους ομοιοπαθητικούς. Ο ομοιοπαθητικός χρειάζεται να έχει μια πλήρη κλινική εικόνα (βλ. Κεφάλαιο IV: Η Ομοιοπαθητική Συνέντευξη). Όσο περισσότερες πληροφορίες έχει σχετικά με τον ασθενή, τόσο πιο σωστή επιλογή ομοιοπαθητικού φαρμάκου θα κάνει.

18.

Πρέπει ένας ασθενής να παίρνει ομοιοπαθητικά φάρμακα χωρίς τη συμβουλή ενός ομοιοπαθητικού;

Σαφώς όχι. Τα ομοιοπαθητικά φάρμακα που χορηγούνται χωρίς συνταγή γιατρού και ξεκινούν συνήθως με χαμηλές δυναμοποιήσεις 3CH, 6CH μέχρι 30CH, δεν παύουν να αποτελούν ομοιοπαθητικά φάρμακα και μπορεί να προκαλέσουν μια θεραπευτική έξαρση ή επιδείνωση, αν το ομοιοπαθητικό φάρμακο που λήφθηκε πλησιάζει στο ιδιοσυγκρασιακό ομοιοπαθητικό φάρμακο, αυτό που πραγματικά χρειάζεται το άτομο. Κάνοντας κάτι τέτοιο ο ασθενής συνταγογραφεί για τον εαυτό του, και αυτό είναι πάντα λάθος. Επιπλέον, αν το πρόβλημα επιμένει, η πληροφορία από το ομοιοπαθητικό φάρμακο που ήδη πήρε το άτομο μπορεί να μεταβάλει για κάποιο διάστημα την αληθινή κλινική εικόνα του ασθενούς. Σ’ αυτή την κατάσταση, επειδή ο ασθενής δεν γνωρίζει όλες αυτές τις πληροφορίες, στην ουσία ελαττώνει τις πιθανότητές του / της για ταχεία ανάρρωση. Και επειδή αυτό συμβαίνει αρκετά συχνά, η λήψη ομοιοπαθητικών φαρμάκων χωρίς συνταγή γιατρού μπορεί να δημιουργήσει σοβαρές παρανοήσεις σχετικά με τα ομοιοπαθητικά φάρμακα και την ομοιοπαθητική θεραπεία.

επιστροφή

Copyright 2010 - 2019Ομοιοπαθητική-Ομοιοθεραπευτική.gr. All rights reserved.
Απαγορεύεται αυστηρώς η αναδημοσίευση ή χρήση του περιεχομένου αυτής της σελίδας,
σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς γραπτή άδεια
του ιδιοκτήτη και κατόχου των πνευματικών δικαιωμάτων.